Elke dag zie ik wel een artikel of blogpost voorbij komen waarin een commercieel hulpverlener in de gezondheidsbranche (lees: personal trainer) de fysiotherapeut afschildert als ongeïnformeerd of het hanteren van een niet doelmatig beleid om de klachten van de persoon in kwestie op te lossen.

En terecht, ik bedoel, laten we eerlijk zijn. Vele fysiotherapeuten geloven nog in hun helende handen, kunstjes en trucjes en als zij dat niet doen dan is het de patiënt wel.

Net afgestudeerd, 40 jaar in het vak of bezig met hun herregistratie tot BIG geregistreerd fysiotherapeut, het zijn allemaal kneuzen. De net afgestudeerde omdat deze ervaring, kennis en inzicht te kort komt in het adequaat stellen van het fysieke probleem. De 40 jaar geoefende omdat deze al 40 jaar hetzelfde doet en dat moet wel goed zijn, fuck reflectie, ik weet het beter want ik doe het al 40 jaar.
De herregistreerder omdat deze compleet alle ‘feeling’ met het vak is verloren, niet meer een normaal onderzoekje kan doen en alle nieuwe wetenschappelijke informatie niet begrijpt.

Maar ik ben slechts 5 jaar bezig met het vak, dus wat weet ik nou eigenlijk?

Gelukkig krijg ik ook de andere kant van het verhaal te horen, via de hoopjes ellende op m’n behandelbank en weet ik wat voor mythes en onkunde er heerst onder de personal trainers.

Zo krijg ik de nodige geloofsovertuigingen en bro-science om de oren geslingerd als het om trainen aankomt. Omdat generaliserend kritiek geven voor personal trainers werkt als het om fysio bashen aankomt, doe ik ook graag een duit in het zakje.

Onder parallel squatten is de enige squat die telt, deadliften moet met een holle rug, goed water drinken om afvalstoffen af te voeren, knieën niet voorbij de tenen en foamrollen om spierknopen los te maken.

Functionaliteit, anatomie en fysiologie zijn volledig verdwenen op het moment dat de personal trainer de discipelen onderwerpt aan zijn/haar trainingsregime.

Een personal trainer geeft persoonlijke training, maar verder dan het één-op-één trainen gaat dit gedachtengoed echter niet. Even een snelle blik op vette youtube filmpjes voor wat oefeningen, leuk muziekje erbij en klaar is de training.

Ze hebben gezweet, dus dikke prima!

Als voorbeeld wil ik beginnen met de squat, een geliefde oefening onder vele bootcampers, instafitters, fitgirls en andere spiegelknuffelaars.

Anatomisch gezien kan niet iedereen dezelfde squat maken, de mobiliteit van je enkel, heup (de verhouding in diepte van heupkom en stand van heuphals geeft meer/minder bewegingsuitslag) en (boven)rug bepalen de bewegingsuitslag (of het gebrek daaraan), dus naast variatie in uitvoering van de squat bestaat er ook onmogelijkheid om een diepe squat uit te voeren.

Als iemand klachten heeft met een diepe squat, laat deze dan niet diep squatten, zo komt het geïrriteerde weefsel en zenuwstelsel tot rust, maar kun je nog steeds trainen. Laat onderzoeken waardoor de pijn ontstaat, los het probleem op (niet zelf doen met je 4 uur durende vrijdagmiddagcursus fascia flossen) en probeer de belasting weer op te bouwen tot een squat, of als je echt wilt, een diepe squat… moet jij weten.

Functioneel gezien zijn er maar weinig sporten waar een diepe (onder parallel) squat nodig is.

Heel weinig sporten, om precies te zijn maar twee: Powerliften en Crossfit. Dit is omdat een ‘lift’ pas telt als deze met de in de reglementen voorgeschreven techniek wordt uitgevoerd.

Dus alle bootcampers, personal getrainden en het reguliere sportschool volk volstaat met squats die tot parallel gaan.

Maar Bart, bij diepe squats krijg je toch meer activatie van de M. Gluteus Maximus? Nee, in tegenstelling tot wat Bro-science je wilt laten geloven doet je dikke reet niks extra als je diep squat. (Bryanton et al. 2012; Clark et al. 2012).

Ga lekker hip thrusters doen ofzo (Contreras et al. (2015dec)

Voor alle andere sporters die in het veld, op het asfalt of het ijs staan. Heb je daadwerkelijk die diepe squat nodig?

Neem een willekeurige foto van Sven Kramer of Ireen Wust en kijk naar de kniehoek die ze maken. Ze komen niet in de buurt van een ‘onder parallel’ squat. Dus de momenten dat onze helden kracht moeten leveren zit heel misschien op, maar veel vaker boven parallel.

Dus waarom trainen in een kniehoek die geen relatie heeft met jouw sport?

Hetzelfde geldt voor skeelers? skeeleraars? skaters? inline speed skater? Hoe heten die gasten?

Voetballers, ooit David Beckham een sprintje onder parallel zien trekken? Een kopbal zien maken vanuit diepe squat?

Zelfs keepers zitten niet zo diep omdat omhoog komen vanuit een diep gehurkte positie zo ontzettend traag gaat dat elke bal al lang in het net achter ze ligt.

Dus doe ff normaal dan!

De enige reden om een “ass to the grass” squat te doen is als jouw sport vraagt om deze specifieke beweging.

Of als je Aziaat bent en gehurkt langs de weg wacht tot een stel kuttoeristen je verkoopwaar willen hebben voor nog minder geld dat jij al vraagt.

Maar waar het mij is deze blog post om ging is dat ik dus helemaal niet snap dat patiënten van mij gepusht worden door PT’ers om diep te squatten ondanks ze dat niet kunnen, het niet functioneel voor hen is, maar het ze boven alles gewoon pijn doet.

Dan sla je als trainer volledig de plank mis, tenzij het persoonlijk was bedoeld.

 

 

(Visited 654 times, 1 visits today)