Hypocriet, ik gooi het er gelijk maar in. Dat is de discussie die op dit moment plaatsvindt binnen fysiotherapie. Allen prediken we het beste met de patiënt voor te hebben. maar slechts 10% van alle therapeuten maakt dat waar. We zijn maar wat bereidt om meer geld te vragen voor onze behandelingen, maar niet in staat kritisch te kijken naar wat voor behandeling we eigenlijk doen en of deze wel werken. En dan bedoel ik niet dat de patiënt “er baat bij heeft”. Nee of het daadwerkelijk werkt!

Waar we in de gouden jaren nog per interventie konden declareren hoorde ik niemand over te weinig geld per zitting, dat de verzekeringen te weinig aandoeningen includeren voor vergoeding, dat de patiënt geen “waar voor z’n geld” kreeg. 

Maar zodra het gaat over verantwoording van je behandeltraject, doelen stellen en vastleggen wat je doet vinden we het maar wat lastig. Dus verschuiven de discussie weer naar de therapeut, en of de therapeut nog “geld voor zijn waar” krijgt. Dat hij/zij daar een nieuw shockwave apparaat voor kan kopen. Dat er te hard gewerkt moet worden voor winst. 

Wat mij ook verbaast is de houding van de fysiotherapeuten tegenover de zorgverzekeraars. Hoewel ik het niet eens ben met de manier van vergoeding of de hoogte daarvan, ben ik het net zo min eens met de therapieën die de beroepsgroep nog steeds denkt te moeten toepassen, terwijl evidentie en effectiviteit van dergelijke handelingen allang naar het land der fabeltjes is verwezen.

Hoe durf je te vragen om verhoging van de vergoeding als jij nog steeds denkt dat je: de verhoogde frequentie van de zenuw voelt, dia-en systolische druk voelen in het behandelde gebied, triggerpoints in de musculatuur en aanhechtingen, verhardingen in kapsels, blokkerende wervels of ribben, scheefstanden van bekken of wervels. Fysiotherapie als vakgebied heeft zich ontwikkeld, maar blijkbaar is ben jij blijven hangen in het oude gedachtengoed dat is ontkracht. Keer op keer.

Uit onderzoek is zelfs gebleken dat we de meest prominente “bony landmarks” zoals C7, L4 en het SIPS als therapeuten onderling niet met 100% overeenstemming kunnen palperen. Nu vind jij jezelf een hele guru dus jij kan dat natuurlijk wel, maar wees gerust, jij doet ook maar wat. #overconfidence

Ook het afgeven op huidige studenten en dat ze zo weinig hands on skills hebben is onterecht, want blijkbaar zijn ook jouw skills overschat, zie plaatje hierboven. Daarnaast worden skills niet aangeleerd als deze bewezen niet effectief zijn en de evidentie juist laat zien dat de bewezen effectieve behandeling in de actieve therapie gezocht moet worden. Dus in plaats van af te geven op, luister naar wat de student vertelt, want die krijgen via de opleiding de duurzame zorg aangeleerd op basis van de laatste literatuur. Doe er je voordeel mee.

Daarnaast vinden we het blijkbaar heel normaal om zorgverzekeraars te betichten van “boeverij”, uit te schelden voor “tuig” en te bestempelen als “zakkenvullers”.
Dit is hetzelfde als je aanstaande schoonvader voor z’n bek slaan, zijn vrouw een takkewijf noemen en dan vragen of je met hun dochter mag trouwen.
Denk je nou serieus dat je nu nog iets gedaan krijgt? 

“Ohja, als je het zo zegt, tuurlijk, hier heb je een zak met geld, en zie maar ff wat je doet en in je dossier zet, kom gerust nog een keer langs want je argumenten zijn erg steekhoudend en je bent zo aardig”
– CZ o.i.d.

Enige vorm van zelfreflectie ontbreekt hier volledig, want als praktijkhouders vinden we het wel normaal dat we 30 patiënten per dag declareren als losse zitting terwijl we ze lekker in de zaal hebben gezet met 3 andere patiënten om oefeningen te doen. Over “waar voor je geld” krijgen gesproken… Ik snap wel dat de tarieven niet omhoog gaan.

Nu klinkt dit allemaal niet erg collegiaal, zwart-wit en generaliserend, maar als dit jou tegen de borst stuit voel jij je blijkbaar aangesproken en val je binnen een van de geschetste scenario’s. Tijd voor bijscholing dus. #denkeninoplossingen

Het gedachtengoed dat nog heerst bij “in weefsel duikend” fysioland is soms heel jammer. Dat wij denken te kunnen voelen wat er onder onze vingers gebeurd, dat wij daar een rationale bij verzinnen, en die rationale conformeert naar wat wij denken te voelen. Zo niet dan toch. #definingaunicorn

Weet je wat óók niet collegiaal is? Dat ik moet puinruimen omdat een meisje met langdurige nekklachten alleen nog wordt gemasseerd of geprikt en zo al 8 fysio’s heeft versleten. Dat niemand de moeite heeft genomen om naar haar te luisteren (mijn intake duurde een uur). Of een degelijk onderzoek te doen middels gevalideerde testen (zoek ze maar op en Nee, je handen zijn er niet een van).
Dat niemand haar educatie heeft gegeven over pijn.
Dat niemand met haar is gaan trainen!!! (omdat ze letterlijk tegen me zei dat zij wat wil doen om er vanaf te zijn).
Ik hoefde niks aan te raken om te zien dat iets hypertoon was. Ik hoefde niks te masseren of te prikken om te geloven dat dat voor haar (tijdelijke) pijn demping zou geven. Ik hoefde niet te rekenen dat haar AV met 20 behandelingen met 2 keer in de week prikken en kneden mijn agenda wel lekker zou vullen.

Daar pas ik voor.
– Ik

Daarnaast lees ik vaak dat de fysio zich tegenwoordig “te goed” vindt om als  fitnesstrainer te worden bestempeld. Daar lach ik om. Want hoewel ik in mijn andere blogs de huidige fitgirls & fitboys bekritiseer, kunnen zij een beter programma maken om progressie te boeken in kracht, conditie, hypertrofie of explosiviteit dan de regerende 3 x 10 mentaliteit, met oefeningen die er niet toe doen en een schema dat niet verandert, in fysioland. En dat is niet omdat ik deze groep opkomende fitnesstrainers sinds 1 jaar mag opleiden.

De laatste paar jaar ben ik niet meer zo zeker om mij te profileren als fysiotherapeut. De onzin die we durven te declareren en de rationale die we daarbij verzinnen zorgen er niet voor dat wij “de neuzen dezelfde kant op kunnen richten” zoals dat vaak wordt aangehaald op sociale media. Ieder denkt dat zijn behandelingen werken en we waaien met alle hypes mee. Maar om je uit je droom te helpen, je bent niet speciaal en je hebt het vaak bij het verkeerde eind. Net als ik. Daarin zijn we gelijk.

Welke kant de neuzen ook op gaan staan zal moeten blijken.

Mijn neus staat in ieder geval deze kant op.

En ik heb een grote neus.

Kan niet missen.

(Visited 476 times, 1 visits today)