In mijn voorgaande blogs hebben we de theorie/fysiologie van Bloodflow restriction training (BFR) besproken, en dat je het in een vroeg stadium bij VKB revalidatie kunt gebruiken. of lees hier.

De laatste weken krijg ik echter steeds meer vragen over de veiligheid (1), toepassing bij specifieke aandoeningen(2) en de resultaten per indicatie(3).

Dus heb ik een triologie geschreven. Hou het in de gaten de komende weken.

Is het veilig?

Op het moment dat wij als paramedici een overduidelijke externe prikkel toedienen; BFR cuff om het been, manipulatie, (hooikoorts) tape, massage, mobilisatie of dry needling, dan zijn alle positieve veranderingen die daarna volgen natuurlijk direct het gevolg van die prikkel, of toch niet…

Het gaat hier dus om oorzaak en gevolg, causaliteit en correlatie. Maar het kan ook de andere kant op gaan en serieuze complicaties geven.

Maar ook dan geldt precies diezelfde vraag. Is door het toedienen van de externe prikkel de serieuze negatieve verandering (of complicatie) ontstaan? En is massage dodelijk?

Het meest voor de hand liggende risico bij BFR training zou zijn dat wanneer je de bloedsomloop afknelt je meer stress op hart/vaatsysteem zet, kans op bloedproppen, stuwing en bloedingen hebt. Maar is dat zo?

Van de negatieve gevolgen willen we graag weten of ze direct zijn te herleiden aan het toedienen van de externe prikkel. Is BFR een veilige manier van trainen bij gezonde personen en bij/met risicogroepen/factoren hetzij: ouderen, mensen met hart- en vaatziekten, medicatie gebruik en na operaties. (ontzettend slechte PICO vraag, maar ik ben toch m’n eigen reviewer, dus dikke prima)

Wat zegt de literatuur?

In een pilot studie van Madarame 2013, hebben negen personen (7 mannen en 2 vrouwen) met een voorgeschiedenis van hartproblemen bilaterale knie-extensies van de onderste extremiteit uitgevoerd bij 20% van hun 1RM mét en zonder BFR. De bloedwaarde van D-dimer was significant verhoogd in zowel de BFR-groep als de controlegroep, maar de waarden bleven binnen een klinisch normaal bereik. Dus geen verhoogd risico op trombose na training.

In een systematische review van Nascimento schrijven ze dat de bevindingen over het algemeen laten zien dat kortdurende BFR-oefeningen de activering van het stollingssysteem niet verergeren en de fibrinolytische activiteit bij jonge gezonde proefpersonen niet verbeteren.
Ze stellen dat BFR relatief veilig is voor volwassenen die als jong en gezond worden beschouwd, voor mensen van middelbare leeftijd met stabiele ischemische hartaandoeningen en voor oudere gezonde volwassenen. Bovendien zijn er aanwijzingen die duiden op positieve langetermijneffecten van BFR-oefeningen op stollingsfactoren.

Maakt het nog uit welk materiaal je gebruikt?

In mijn vorige blog heb ik al opmerkingen gemaakt over de manier van toepassing van BFR. Zo kun je er voor kiezen om straps of elastieken te gebruiken, of iets duurdere varianten met een pompje en bloeddrukmeter. De vraag is of je dit moet willen in een paramedici setting.
Het is namelijk allemaal net niks.
Is niks, is niks, is niks, is niks. Is al iets beter vanwege de Doppler maar hij zit er los bij en niet ingebouwd, dus tyfus onhandig om mee te werken.

Heel fijn dat BFR de aandacht trekt als serieuze optie om personen te trainen die reguliere krachttraining niet aankunnen vanwege de zware belasting.
Maar ik zie in de digitale media óók dat BFR erg populair begint te worden onder mijn collega’s zonder daadwerkelijk adequate training te hebben gehad of ingelezen te zijn in de risico’s.

Hoewel de risico’s minimaal lijken te zijn uit bovengenoemde onderzoeken, moeten wij als experts nog steeds een afweging maken om het wel of niet te gaan toepassen bij de persoon die tegenover ons staat. Om serieuze bijwerkingen te voor komen. ref, ref.

Of deze systematic review van Hughes (2017) die benadrukt dat een individuele aanpak wat betreft cuff druk en cuff breedte nodig zijn voor een veilige en effectieve manier van training.

Klinkt heel betweterig, is het ook.

Personalized bloodflow restriction training (PBFRT)

Het moet dus veel persoonlijker worden afgestemd.

Een van de aanbieders van BFR materiaal is Occlussion Cuff. Bij de Occlusion Cuff heb je géén doppler en géén automatische regelaar.
Dus heb je ten eerste geen bloeddrukmeting gedaan bij die patiënt op die dag vóór aanvang van de training.
Ten tweede weet je dan niet het percentage occlusie dat je toepast op je patiënt omdat je geen beginsituatie hebt gemaakt.
Ten derde neemt de druk alleen maar toe tijdens contractie, omdat er geen automatische regelaar op zit, die bij toename van arteriële druk in de spier door contractie, deze arteriële druk constant houdt op de ingestelde waarde.
Dus onzekerheid op onzekerheid op onzekerheid.

occlusion cuff richtlijnen.. gebaseerd op “kijk maar ff”

De richtlijn van de Occlusion Cuff geeft aan dat de druk ergens tussen de 100-220 mmHg kan liggen bij de bovenarm. Lekkere spreiding zullen we maar zeggen…

Dat is het zelfde als zeggen dat je manipulatie ergens tussen C1 en S1 wel aankomt. Top.

Als wij als beroepsgroep dan zo vol van ons zelf zijn dat we veilig en op maat gemaakte behandeltrajecten opstellen, moet je niet met derderangs materiaal komen aanzetten.

Het heet immers bloodflow restriction training, niet bloodflow occlusion training.

Toffe baas

Leuk voor de hobbyist en anabole krachtpatsers, niet voor de paramedici. Weg met die rommel.

Een kleine greep uit de foto’s laat al zien dat er veel verschillende bandjes zijn. En in mijn vorige post kun je lezen dat de breedte van de band van invloed is op de hoeveelheid druk die er gegenereerd moet worden. En dus ook van invloed is op eventuele schade aan spier-, vaat- of neurogeen weefsel.

Breder is beter. (Daarom train ik)

veel verschillende cuffjes

De gouden standaard wat betreft Bloodflow restriction training apparaten is het automatische occlusie/restrictie systeem van Delphi Medical systems met ingebouwde pneumatische Limb occlusion pressure (LOP) technologie én drukregelaar. Dezelfde techniek die ze ook gebruiken in chirurgische tourniquets bij een operatie.

Kost wat, maar dan heb je ook…. een klein kastje met een slangetje eraan.

Zo weet je in ieder geval zeker dat de 50% (bovenarm) of 80% (bovenbeen) arteriële occlusie kan worden gehandhaafd, meer is namelijk niet nodig om het effect te laten plaatsvinden. En zou wellicht contraproductief kunnen zijn. (ref). En die hoge druk is wat je überhaupt niet wilt, laat staan bij risicogroepen. Ref

Take away: de trainings-druk van de band is afhankelijk van: tijdstip van de dag, vóór of na warming-up, leeftijd, breedte van de cuff, stof onder de band, accuraatheid meetapparatuur, skills therapeut (tenzij automatisch), medicatiegebruik en de algemene gezondheid.

Succes met je bandje en pompje.

Conclusie

Met kennis, kunde en materiaal van hoog niveau is (zou) BFR een veilige manier van trainen met minimale risico’s (kunnen zijn).
En als jij die expertise niet hebt, mail iemand die gecertificeerd personalized BFR trainer is volgens Owens Recovery Systems. Of vraag naar een centrum bij jou in de buurt die ook volgens deze hoge standaard werkt.

De volgende blog gaat over welke indicaties er voor toepassing van BFR zijn.

(ps. ik krijg dus helemaal niks betaald om dit te schrijven)

(Visited 308 times, 1 visits today)